- ไม่มีค่อยอารมณ์ว่างๆ เพราะเมื่อเดือนที่แล้วก็สอบสัมภาษณ์เข้ากทม. ค่อนข้างวุ่นวาย(ใจ)นิดหน่อย
- พี่ที่เป็นญาติกัน เพิ่งเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ไปร่วมงานศพที่กระบี่ รู้สึกใจหาย
- เริ่มสอน GAT วิเคราะห์ในปีการศึกษาใหม่ วันหยุดเลยไม่ค่อยได้หยุด โดยสอนแต่ละที่ก็ต้องการคอนเซ็ปต์ที่ต่างกันออกไป เลยต้องทำเอกสารประกอบหลายเวอร์ชั่นอีกต่างหาก
- รับงานบรรณาธิการต้นฉบับแปล (ภาษาเกาหลี) เป็นการ์ตูนความรู้ทางเศรษฐศาสตร์เรื่อง Date with Mr.Economics ของนานมีบุ๊คส์ เล่มหนามากแถมเป็นงานที่ไม่เคยทำมาก่อน เลยต้องคลำทางกันอยู่พอควร สงสัยจะไม่ทันกำหนดแน่ๆ ที่สำคัญเนื้อหายากและมีความเป็นเกาหลีสูงมาก ต้องแปลงเป็นไทยเกือบทั้งหมด -_-''
- เริ่มเรียนมสธ. คณะศิลปศาสตร์ เอกภาษาอังกฤษ ปีแรก และด้วยความคึก เลยเลือกเรียนวิชาที่เป็นภาษาอังกฤษล้วน (เค้ากำหนดให้เรียนวิชาทั่วไปก็ไม่เอา) เลยเจอตำราหนาเตอะ พร้อมกับต้องส่งงานแทบทุกสัปดาห์ผ่านอินเตอร์เน็ต
- และเมื่องานประดังขนาดนี้ เลยไม่พ้นเอานิสัยชอบผัดวันประกันพรุ่งออกมาใช้บ้าง เพื่อเปลี่ยนโอกาสเป็นวิกฤติเช่นเคย -*-
บ่นซะหน่อย พอให้หายเครียด สัญญากับตัวเองไว้ว่าจะตั้งใจทำงานทุกอย่างให้ดี ไม่มีอู้
แล้วจะกลับมาเขียนบล็อกบ่อยๆ เหมือนเดิม
สวัสดี
อ่านแล้วก็อมยิ้ม...ที่สุดแล้วก็ต้องขำออกมา
ReplyDeleteภาระมากมายก็ยังอุส่าห์เจียดเวลามาบ่นได้
เข้าใจอารมณ์เวลามีอะไรต้องสะสางเยอะๆ
ความอยากทำอะไรที่ไม่สำคัญมันจะผุดขึ้นมา...
ขอแว๊บไปทำสักหหน่อยพอเป็นกระสัย
แล้วค่อยลงมือทำงานที่สำคัญ ที่ไม่ค่อยอยากจะทำเล้ย...เฮ่อ
เปลี่ยนโอกาสให้เป็นวิกฤติ...ตรงนี้ชอบมาก โดนไตสุดๆ
ทำบ่อยเลยเรา เป็นการเพิ่มความกดดันสร้างความท้าทายดีเนอะ เหอะๆ
ได้รู้ว่าใครๆก็ต่างมีภาระหน้าที่มากมายต้องทำแล้วก็ได้กำลังใจดี
ขอบคุณที่เอามาแบ่งปันนะคะ ยังไงก็รักษาสุขภาพด้วยอ่ะ
แล้วจะตามมาอ่านอีกนะ
อาร์ม ^_^